Zonder voldoende inzicht geen goed uitzicht

Het verkregen inzicht bij Sven dat zijn loting door die steeds maar verder verslechterende baan wel eens helemaal niet zo beroerd zou kunnen uitpakken,  gaf hem een veel beter uitzicht op de gouden plak. Oke, het was evengoed wel spannend.  Maar dat inzicht zal hem vast hebben geholpen.

Vorige week woensdag was er een forumdiscussie in Parola, georganiseerd op initiatief van  de gemeente. Met eenzelfde opzet als bij ons in december: forum, discussieleiders, 3 stellingen.  De keuze van 2 van die stellingen was ongelukkig, want had niets met Langeraar te maken. En daar ging het een beetje mis:  mensen uit Langeraar waren naar die avond gekomen in de veronderstelling dat men daar natuurlijk óók, júist  over wonen en werken in Langeraar kon discussiëren.  Dan kún je verwachten dat men geïrriteerd raakt; en dat gebeurde ook. En ik begreep dat helemaal.

Dus kreeg de  gemeente, ook al zat men er als lijsttrekker,  forse kritiek  over het feit dat er de afgelopen 20 jaar “niets aan sociale woningbouw, er  überhaupt niets voor en aan Langeraar is gedaan”.  Ik begreep die boosheid wel. Immers: als jouw informatie, jouw beleving ( jouw inzicht…) is dat er nooit wat aan Langeraar is en zal worden  gedaan,  dan beperkt je uitzicht op verbetering zich tot niet meer dan  “het ziet er somber uit voor Langeraar”. En logisch dat je dan ook niet zomaar in nieuwe plannen gelooft.  Maar die plannen zijn er wel degelijk;  en het is de gemeente menens met  Langeraar. Dat hebben wij het afgelopen jaar gemerkt aan de open instelling van de huidige wethouders van Sport & Recreatie en  van Ruimtelijke Ordening en van de gemeentesecretaris. Dat hebben we gemerkt aan de voorkeursbesluiten vorig voorjaar, de gekozen prioriteit voor Altior, het positieve advies besluit van de Raad naar de provincie. En dat hebben we gemerkt aan het Raadsbesluit van afgelopen donderdag (zie bestuursverslag). 

Ons inzicht is:  Als Altior kan verkassen, dan kunnen  er wél die 289 woningen  komen, dan kan de school wél verplaatst en tot brede school gemaakt worden, dan kunnen wél voorzieningen beter op elkaar kunnen worden afgestemd. En dat alles leidt tot een verbetering van de leefbaarheid van Langeraar. Laat? Oke, maar beter laat dan nooit. Garanties? Nee, die hebben we ook nog niet (De provincie  moet in juni ja zeggen tegen in- en uitdeuken; en de nieuwe Raad moet dan op 23 september definitief de knoop doorhakken). Maar wel hebben we door meer inzicht een  steeds beter uitzicht op een positief resultaat.

Natuurlijk is wat allemaal in het verleden NIET is gedaan, vervelend. Geldt ook Altior: Ons trainingsveld is al een uienpan zolang ik me kan herinneren. En het hoofdveld, nou ja: hoef ik niet meer uit te leggen. Natuurlijk geloof je dan niet meteen wat men je,  zo vlak voor de verkiezingen,  tracht te vertellen: dat er nu serieus stappen worden gemaakt met Langeraar. Verruiming van je inzicht kan dan wel helpen, dat heeft het in ieder geval wel bij ons gedaan. Misschien helpt het als wij de bij ons opgedane kennis (dat inzicht) meer met onze omgeving delen.  En niet te snel meegaan in wat ons allemaal in het verleden is onthouden. Want hoe waar dat ook mag zijn, die film draai je nooit terug. Gelukkig hoor je  bij Altior veel minder dan een jaar gelden: “eerst zien en dan geloven”.  En soms zie je mensen denken: “zóu het dan toch wérkelijk…? ”  Nee, het zóu niet, het zál werkelijk, wat ons betreft.  Dat wat meer delen kán tot een ander, wellicht beter uitzicht leiden.

En natuurlijk móeten wij,  zúllen wij de druk er op houden bij de gemeente, ook na de verkiezingen:  niks verslappen, niks vertragen. “Gang is alles!”, om maar eens een gevleugelde uitspraak van ik-weet-niet-wie in Langeraar te gebruiken. “Gang is alles!”, vraag dat maar aan Sven…

Peter