T’is net foxtrotten…

Vroeger bij Martin Visser geleerd: de foxtrot. In wat nu, na wat gesteggel, gewoon weer Parola heet, maar destijds nog “het Parochiehuis”.  Je leerde de passen stap voor stap. En hoewel je soms ’n pas naar achteren moest, of opzij, kwam je toch vooruit.  Tenzij je op de tenen van je danspartner ging staan, dan kon je opnieuw gaan tellen.

En zo is het eigenlijk ook met het besturen, leiden, trainen, coördineren en ontwikkelen van een vereniging die in beweging is: je wil vooruit, maar dat gaat zelden in een rechte lijn. Vaak zet je 2 stappen vooruit, om er dan weer 1 terug te doen; of opzij. Omdat het te snel gaat voor de ander, of omdat je jezelf hebt vergist in wat al mogelijk is. Of omdat het gewoon niet nodig of gewenst is.  Maar dat geeft niet: als je niets probeert dan weet je nooit of het wel zo’n goed idee was! Toch?

Zo zijn we voortdurend bezig met het verbeteren van de site. Een schoolvoorbeeld van de foxtrot: 2 stappen vooruit, 1 stapje terug, en nu weer progressie maken, met name in de lay-out. Nemen we ook de tijd voor, komt wel goed.

Ik denk dat de gewijzigde opzet van de vrijwilligersdag een prima voorbeeld is van twee stappen vooruit én meteen raak. Ook dit keer weer een volle bak met ruim 140 mensen, bere-gezellig en vooral: veel jeugdige vrijwilligers aanwezig! Super!  Of ook zij die Blues Brothers zo geweldig hebben gevonden weet ik niet, de ouderen wel dacht ik zo te zien; en de Blues Brothers zelf hebben in ieder geval genoten, kan ik je uit betrouwbare bron melden...(oja: gezocht manager m/v, tegen 10% van de gage, ‘s zondags vrij).

De afgelopen maanden zijn we ook gestart met langzaam maar zeker aanpassen van de besturing van de vereniging: er is nu al één Technische Commissie (TC) en ook de Wedstrijdzaken gaan in één hand komen: de WedstrijdCommissie (WC. Tja, daar kan ik ook niks aan doen…) Zodat we dwars door de vereniging dingen beter en meer in teamverband kunnen regelen, en wat minder last hebben van bestuurslijnen die via JB naar HB en weer terug moeten lopen. Maar ook hier geldt: we zullen vast wel eens ergens 1 stapje terug moeten doen om de volgende stap te kunnen maken. Toch willen we in dit proces wel vaart maken, want mensen moeten weten waar ze aan toe zijn: we mikken op een afronding voor de Jaarvergadering.

Zo zie je: d’r is veel overeenkomst tussen ontwikkelen/leiden en foxtrotten.  Maar daar houdt het wat mij betreft ook wel op. Want als ik, geheel onverwachts, op de radio Nico Haak hoor inzetten met  “oh foxy-foxtrot met je elastieke benen”, krijg ik spontaan weer visioenen van  gestuntel op de dansvloer en vingertop-scherende neervallende rolluiken nog voordat je je bestelde colaatje kon weggrissen. Brrrr…

Peter