Samen doen is de beste optie.

De afgelopen periode, in de aanloop naar het nieuwe seizoen, is hard gewerkt aan het compleet krijgen van het kader (leiders, trainers, scheidsrechters, commissieleden, bestuur, bar- en bestuursdiensten enz.) . Nu het nieuwe seizoen draait, zijn er nog steeds enkele vacatures, doodeenvoudig omdat we er niet in slagen daar mensen voor te vinden. Tegelijkertijd krijgt zo af en toe een vrijwilliger in zijn/haar rol als leider, trainer, scheidsrechter, commissielid of bestuurder wel kritische opmerkingen  over 'n gemaakte fout, een niet vervulde functie, matige communicatie o.i.d. Het is een natuurlijk proces bij  mensen (en naar men  zegt met name  Nederlanders) om zich te focussen op wat niet goed gaat. En vergeten dat 98% wel goed gaat. Uiteraard moet je altijd trachten het zo goed mogelijk te doen; en fouten zien te voorkomen. Maar we zijn allemaal mensen en we maken allemaal fouten. Ik in ieder geval wel; waarschijnlijk elke dag wel 'n paar.

Bij Altior zijn veel vrijwilligers actief; gelukkig maar. Er spelen echter twee verschijnselen een rol bij het tegenwoordig goed op orde krijgen en houden van  het kader.

Ten eerste de maatschappelijke ontwikkelingen:  al sinds jaren (en binnen elke vereniging en binnen elk dorp of elke stad) daalt de bereidheid af om met name zich voor langere tijd en met frequente inzet (wekelijks/meerdere keren per week) aan een vereniging te committeren.  Dat heeft vooral te maken met de veranderingen in onze eigen leefstijl de afgelopen 2 decennia: we zijn maatschappelijk veel drukker bezet, hebben een veel drukker sociaal leven en ook (of misschien wel juist) onze kinderen  delen hun prioriteiten heel anders in dan 2 decennia terug.  Dat heeft z'n weerslag op de bereidheid iets voor een vereniging te doen.

En dus is de reactie vaak op de vraag mee te helpen: "Ik doe al genoeg andere dingen"  of " oh, ik wil best wel wat doen hoor, maar niet elke week".

Ten tweede lijkt bij sommige mensen het beeld te bestaan dat  met het betalen van contributie ook betaald is voor de organisatie; ik heb immers toch voor betaald ?  En daar zit een misverstand. De contributie is hard nodig om  het complex op orde te krijgen en te houden, het licht te laten branden, de douche te laten werken enz.   De organisatie bestaat voor 100 % uit vrijwilligers. Die daar niets voor krijgen; die het uit liefde voor de club en/ of uit maatschappelijke verantwoordelijkheid doen. En het uiteraard nog leuk vinden ook. Zij zijn niet anders dan alle andere ouders, hebben meestal ook wel  1-2 kinderen op de voetbal zitten.  En ook zij hebben tegenwoordig een drukker maatschappelijk leven dan 1-2 decennia geleden.  Met contributie, om het dan maar even duidelijk te stellen, "koopt" niemand  een organisatie.  Het succes van een goede organisatie is de verantwoordelijkheid van iedereen: spelende  leden, ouders, kader en bestuur. Iedereen.

Als dit misverstand dan nu uit de weg is, blijft de vraag:  maar hoe los je dan het probleem van  beperkte tijds-inzet (" ik wil misschien best wel, maar ik ga niet een jaar lang elke week..." )  op?

Ik ben er zelf heilig van overtuigd dat er meer ouders en (actief spelende leden) bij Altior rondlopen die  bovengenoemde gedachte hebben.  Voor veel taken is de oplossing eigenlijk simpel:  doe het met z'n tweeën.  Of met  meer.  Want samendoen maakt de druk lichter, ook voor degenen die er nu wel vaak alleen of met enkelen voor staan.  En een klus samen doen is nog leuk ook.

Peter.