Gelijk hebben of gelijk krijgen

Je kunt best ergens over gelijk hebben, maar dat helpt je niet vooruit als verder niemand anders dat ook zo ziet; en zeker niet als je die anderen nodig hebt. “Je gelijk halen”, ook zo’n mooie uitdrukking, heeft dan weinig effect. Het gaat eerder tegen je werken, want hoe langer je blijft aangeven dat je “toch gelijk hebt/had” , des te meer gaan mensen zich er aan ergeren. Men krijgt dan zoiets van “ ja , joh, het zal allemaal wel, maar hou nu maar op, we moeten door.” Heb ik zelf ook wel eens meegemaakt: kostte me veel energie en leverde me uiteindelijk niets op.

Nu is een genomen besluit niet heilig en een gemaakte afspraak ook niet. Maar je moet er wel zoveel mogelijk naar streven een ingezette lijn vast te houden. Pas als blijkt dat dat niet goed gaat, dán kun je besluiten de koers te wijzigen. Misschien wel omdat ook jij dan bedenkt: ook ik heb niet altijd gelijk. En als dan iemand zegt: “Zíe je nou wel, krijg ik dan toch nog gelijk!”, krijgt-ie van mij desnoods ook nog de veer voor die hij of zij verdient. Het is dus best wel eens goed als je zelf die afweging ’n keer maakt, in het geval je zelf in zo’n “ ik heb toch gelijk” - stemming verkeert. Want volgens mij is gelijk krijgen met steun effectiever dan gelijk hebben zonder steun.

Kwestie van pragmatisch denken en (dan pas) doen. Daar lopen er een paar van rond bij Altior; super vind ik dat. De kracht bij die mensen zit ‘m in het feit dat ze vooral naar de situatie kijken en naar alternatieven; en in tweede instantie naar wie er verantwoordelijk voor is. Goede eigenschap! Zal maar geen namen noemen, want dan lopen ze veel te snel naast hun schoenen…

Gelukkig zitten er ook een paar bij de gemeente: het voorstel van de gemeente aan de provincie om gebruik te mogen maken van het “in- en uitdeuk-principe” is zo’n pragmatisch voorstel. Dat hebben we ze ook afgelopen donderdag in de Raad (gebruikmakend van het spreekrecht) in een korte toespraak meegegeven. En ik durf je op een briefje te garanderen: die insteek is sterk gevoed door de energie die wij met elkaar de afgelopen maanden in de relatie met gemeente en fracties hebben gestoken.

Ook al geldt nog steeds dat de provincie deze zomer het laatste woord heeft, dan toch ben ik er trots op dat we dit hebben bereikt: een Raad die afgelopen donderdag unaniem instemde met dit voorstel aan de provincie. Op naar 11 februari, als het “kaderstellende voorstel voetbalaccommodaties” wordt besproken en (hopelijk) wordt vastgesteld. Daar gaat het vooral over het geld. En ook dan zullen we er zijn.  Al sneeuwt het eskimo’s…

Want dat deed het, op de zondag van de nieuwjaarsreceptie: veel sneeuwen. Als er dan toch nog een heel behoorlijke groep mensen naar het clubhuis komt, dan is dat mooi!  Toch zou het nog mooier zijn als we een bredere groep leden konden verwelkomen tijdens die receptie. Er rust naar mijn zin nog teveel een “da’s niks voor mij, wat heb ik daar nu te zoeken”- vooroordeel op. Het bestuur staat helemaal open voor suggesties die helpen dat vooroordeel om zeep te helpen.

Tijdens de Nieuwjaarspeech hebben we stilgestaan bij het wegvallen van Bram Vis en Joop Pieterse. Ook dat past in een betrokken club thuis. Gelukkig waren er ook positieve zaken te melden: denk maar aan de E4 en E5, onze herfstkampioenen. Of dat de meiden het gemiddeld zo goed doen. Of aan het feit dat Fred Filippo ook komend seizoen de hoofdtrainer zal zijn (en: Andor ook leider blijft!).

2010 wordt een boeiend jaar: er zit een mooi jubileum-Jeugdweekend aan te komen. En hopelijk vallen er dit jaar twee positieve klappen: Raadsbesluit over de (investering in) voetbalaccommodaties en Provinciebesluit over de contouren.
Voor nu: iedereen een gezond, gelukkig en sportief goed 2010 toegewenst! En dat ik daar maar veel en vaak gelijk in krijg….

Peter